Ode aan de zorg

Ode aan de zorg

Soms gaat het licht even uit. Meestal heb je geen keuze. Je moet door. Je wil ook door. Omdat je zorg wil dragen. Omdat het deel uitmaakt van de keuze die je ooit maakte: zorg dragen voor, bijdragen aan de gezondheid en het welzijn van de andere(n).

Maar als het licht uitgaat ben je niet alleen op jezelf aangewezen maar ook op de ander. Je team wordt uitgedaagd om grenzen te verleggen.

Vanuit Koopkoepel horen we veel verhalen. Diep menselijke verhalen. Van verdriet en lijden maar ook van troost en bemoediging.

En dus sluiten we aan bij het lange rijtje van applaus en pluimen: ook van ons een immense dankjewel en veel pluimen op je hoed!